تبلیغات
امام خامنه ای ( مد ظله العالی ) - ماه مبارک رمضان آرام آرام از راه رسید

امام خامنه ای ( مد ظله العالی )
 
بشکست اگر دل من، به فدای چشم مستت-سرخمٌ می سلامت، شکند اگر سبویی
همه‌ى برادران و خواهران نمازگزار و عزیز را و خودم را توصیه میكنم به رعایت تقواى الهى، كه برترین محصول و نتیجه‌ى این ماه مبارك است. ماه مبارك رمضان با همه‌ى بركاتش و همه‌ى زیبائى‌هاى معنوى‌اش، بار دیگر فرا رسید. از قبل از شروع ماه مبارك، پیامبر معظم اسلام مردم را آماده میفرمود براى ورود در این عرصه‌ى خطیر و والا و پربركت؛ «قد اقبل الیكم شهر اللَّه بالبركة و الرّحمة». در خطبه‌ى روز جمعه‌ى آخر ماه شعبان، بنا به روایتى اینطور فرمود: خبر داد، توجه داد به مردم كه ماه رمضان فرا رسید. اگر بخواهیم در یك جمله ماه رمضان را تعریف كنیم، باید عرض كنیم ماه فرصتها. فرصتهاى فراوانى در این ماه در برابر من و شماست. اگر از این فرصتها بتوانیم درست استفاده كنیم، یك ذخیره‌ى عظیم و بسیار ارزشمندى در اختیار ما خواهد بود. من درباره‌ى همین مطلب اندكى توضیح عرض میكنم و خطبه‌ى اول درباره‌ى همین مسائل مربوط به ماه رمضان و این فرصتهاى بى‌نظیر است.

در همین خطبه‌اى كه اشاره شد، رسول مكرم فرمودند كه «شهر دعیتم فیه الى ضیافة اللَّه»؛ این یك ماهى است كه شما در این ماه دعوت شده‌اید به میهمانى الهى. خود این جمله در خور تدبر و تأمل است؛ دعوت به میهمانى الهى. اجبار نكردند كه همه‌ى افراد از این میهمانى استفاده كنند؛ نه، فریضه قرار داده‌اند؛ اما تحت اختیار خود ماست كه از این میهمانى استفاده بكنیم یا نكنیم. بعضى هستند كه در این میهمانى عظیم اصلاً فرصت این را پیدا نمیكنند كه به این دعوتنامه توجه كنند. غفلت آنها، فرورفتگى آنها در كار مادیت و دنیاى مادى به قدرى است كه آمدن و رفتن ماه رمضان را نمیفهمند. مثل همین كه كسى را براى یك میهمانى بسیار با شكوه و پرخیر و بركتى دعوت كنند و او فرصت نكند؛ غفلت كند از اینكه كارت دعوت را حتّى نگاه كند. اینها كه دستشان بكلى خالى میماند. بعضى میفهمند این میهمانى هست، اما به این میهمانى نمیروند. كسانى كه خداى متعال به آنها لطف نكرده است و توفیق نداده كه با اینكه عذرى ندارند، روزه را نمیگیرند یا از تلاوت قرآن یا از دعاهاى ماه رمضان محروم میمانند، آنها همین افراد هستند. كسانى هستند كه وارد این میهمانى نمیشوند، نمى‌آیند به این میهمانى؛ حساب اینها روشن است. جمع كثیرى از مردم مسلمان - امثال ما - وارد این میهمانى میشویم، اما بهره‌ى ما از این میهمانى به یك اندازه نیست؛ بعضى‌ها بیشترین بهره را از این فرصت میبرند.

ریاضتى كه در میهمانى این ماه وجود دارد - كه ریاضت روزه و گرسنگى كشیدن است - شاید بزرگترین دستاورد این ضیافت الهى است. بركاتى كه روزه براى انسان دارد، به قدرى این بركات از لحاظ معنوى و ایجاد نورانیت در دل انسان زیاد است كه شاید بشود گفت بزرگترین بركات این ماه همین روزه است. روزه را بعضى میگیرند؛ پس اینها وارد ضیافت شده‌اند و بهره‌ى از این ضیافت را هم گرفته‌اند. لیكن علاوه‌ى بر روزه گرفتن - كه ریاضت معنوىِ این ماه مبارك است - اینها آموزش خود را هم از قرآن در حد اعلى‌ تأمین میكنند؛ تلاوت قرآن با تدبر. با حالت روزه‌دارى یا حالت نورانیتِ ناشى از روزه‌دارى، در شبها و نیمه شبها تلاوت قرآن، انس با قرآن، مخاطب خدا قرار گرفتن، لذت دیگرى و معناى دیگرى دارد. چیزى كه انسان در چنین تلاوتى از قرآن فرا میگیرد، در حال متعارف و معمول نمیتواند به چنین تلاوتى دسترسى پیدا كند؛ آنها از این هم بهره میبرند. علاوه‌ى بر اینها، از مكالمه‌ى با خداى متعال و مخاطبه‌ى با خدا، راز و نیاز كردن، دل خود را و اسرار درون خود را براى خدا به زبان آوردن هم بهره‌بردارى میكنند؛ یعنى همین دعاها. این دعاى ابى‌حمزه‌ى ثمالى، این دعاهاى روزها، این دعاهاى شبها و سحرها، اینها حرف زدن با خداست، خواستن از خداست، نزدیك كردن دل به ساحت حریم عزت الهى است؛ از این هم بهره میبرند. بنابراین در این میهمانى، از همه‌ى دستاوردهاى آن بهره میبرند.

از اینها مقدم‌تر، شاید به جهتى بالاتر از اینها، ترك گناهان است؛ در این ماه گناه هم نمیكنند. در همان روایت خطبه‌ى پیامبر اعظم، امیرالمؤمنین (علیه‌الصّلاةوالسّلام) سؤال میكند از پیغمبر كه در این ماه كدام عمل بافضیلت‌تر است. در جواب میفرمایند: «الورع عن محارم اللَّه». اجتناب از گناهان و از محارم الهى، بر كارهاى اثباتى و ایجابى مقدم است؛ جلوگیرى از آلودگى و زنگار روح و دل است. این افراد از گناه هم اجتناب میكنند. پس هم روزه‌دارى است، هم تلاوت است، هم دعا و ذكر است، هم دورى از گناهان است. این مجموعه، انسان را از لحاظ اخلاق و رفتار هم به آن چیزى كه مورد نظر اسلام است، نزدیك میكند. وقتى این مجموعه كار انجام گرفت، دل انسان از كینه‌ها خالى میشود؛ روح ایثار و فداكارى در انسان زنده میشود؛ كمك به محرومان و مستمندان براى انسان آسان میشود؛ گذشت به نفع دیگران و به زیان خود در امور مادى براى انسان روان میشود. لذا مى‌بینید در ماه رمضان جرم و جنایت كم میشود، كار خیر زیاد مى‌شود، محبت بین افراد جامعه بیش از اوقات دیگر میشود؛ كه اینها به بركت همین ضیافت الهى است.




طبقه بندی: ماه مبارک رمضان، 
برچسب ها: قرآن، روزه، گناه، ثواب، اهمیت قرآن، اهمیت روزه،  
دنبالک ها: امام خامنه ای،  
نوشته شده در تاریخ دوشنبه 10 تیر 1392 توسط م. سلمان
تمامی حقوق مطالب برای امام خامنه ای ( مد ظله العالی ) محفوظ می باشد