تبلیغات
امام خامنه ای ( مد ظله العالی ) - حقوق افراد در رسانه‌ها(6)

امام خامنه ای ( مد ظله العالی )
 
بشکست اگر دل من، به فدای چشم مستت-سرخمٌ می سلامت، شکند اگر سبویی
علاقه‌مندى خودتان را از راه تخریب دیگران نشان ندهید

از طرف علاقه‌مندان به نامزدهاى انتخاباتى گوناگون، بداخلاقیهاى انتخاباتى، شایسته‌ى ملت ما نیست؛ تهمت زدن آدمهاى مؤمن را، مصونیت‌دار از لحاظ اسلامى و شرعى را؛ در معرض هتك آبرو قرار دادن در شبنامه‌ها، در مطبوعات، در پایگاههاى اینترنتى و غیره، این‌ها اصلاً مصلحت نیست. من به طور جد از همه‌ى كسانى كه نسبت به نامزدهاى مختلف علاقه‌مندى‌اى دارند، درخواست می‌كنم، اصرار می‌كنم كه این علاقه‌مندى خودتان را از راه تخریب دیگران، اهانت به دیگران، متهم كردن دیگران نشان ندهید. هرچه می‌خواهید، از نامزد مورد علاقه‌ى خودتان تمجید كنید، تعریف كنید؛ اما دیگران را تخریب نكنید. این علامت بدى است. ۱۳۸۶/۱۰/۱۲



تا وقتى جرمى ثابت نشده است، نبایستى كسى را در معرض قرار داد

به هر كسى ممكن است یك اتهامى وارد شود. تا وقتى كه از طریق قانونى جرم ثابت نشده است، نه در خود قوه، نه در بیرون قوه، نه در تریبونها و منبرهاى رسمى، نه در وسائل ارتباط جمعى، كسى حق ندارد آبروى یك مسلمانى را ببرد؛ این بسیار مسئله‌ى مهمى است. بعضى اوقات انسان مى‌بیند روى قوه‌ى قضائیه فشار مى‌آورند كه آقا افشاء كنید. نه آقا، هیچ لزومى ندارد افشاء كردن. در موارد خاصى، بله، شارع مقدس مشخصاً و معیناً خواسته است كه مردم مجازات را ببینند، یا مجازات شونده را بشناسند؛ اینها موارد خاصى است، مال همه جا نیست. بخصوص وقتى كه در فضاى جامعه روحیه‌ى تعمیم وجود دارد كه یك چیزى را به غیر مورد خودش تعمیم میدهند، اینجا انسان خیلى باید احتیاط كند. تا وقتى جرمى ثابت نشده است، قطعاً نبایستى كسى را در معرض قرار داد؛ در معرض اتهام هم نباید قرار داد؛ چون وقتى گفتید متهم است، افكار عمومى تفكیك نمیكند بین متهمى كه هیچ گناهى نكرده است، با آن كسى كه شواهدى بر گناه او وجود دارد. ۱۳۹۰/۰۴/۰۶


نباید اتهام افراد در افكار عمومی مطرح شود



حتّى اگر چنانچه فرض كنیم یك نفرى جرمى هم كرده است، این جرم در دادگاه صالح اثبات هم شده است، این شخص به مجازات محكوم هم شده است - فرض كنید رفته زندان - چه لزومى دارد ما اسم او را در روزنامه‌ها منتشر كنیم تا بچه‌ى این آدم كه دارد مدرسه میرود، دیگر رویش نشود مدرسه برود؟ چه اشكال دارد كه این مدتِ زندانش را بگذراند، بیاید بیرون، خودش و خانواده‌اش زندگى عادى‌شان را ادامه دهند؟ خب، جرمى كرد، مجازات شد، تمام شد دیگر. باید حتماً آبروریزى بشود؟ این از نكات بسیار مهمى است.
البته مخاطب این حرف فقط قوه‌ى قضائیه نیست؛ مسئولان قوه، خارج قوه، رسانه‌ها مخاطبند. نه از آن طرف بایستى عملكرد قوه‌ى قضائیه را زیر سؤال برد؛ هر اقدامى كه قوه‌ى قضائیه میكند، بگویند نخیر، یك كاسه‌اى زیر نیم‌كاسه هست، یك غرضى هست - نخیر، كسى نباید اینجور عمل كند، اینجور حرف بزند - نه از این طرف، افراد به صرف اینكه متهم به یك معنائى شدند، این اتهام آشكار شود، واضح شود، در افكار عمومى مطرح شود. افكار عمومى از این مسئله چه لذتى میبرد؟ براى افكار عمومى چه فایده‌اى دارد كه بداند زیدى، عمروى، بكرى متهم به فلان عمل خلافى است؟ باید به اینها توجه كرد. ۱۳۹۰/۰۴/۰۶




طبقه بندی: سبک زندگی، 
برچسب ها: سبک زندگی، حقوق، امام خامنه ای، رسانه، رهبر، لیدر، تمدن نوین اسلامی،  
دنبالک ها: امام خامنه ای،  
نوشته شده در تاریخ یکشنبه 2 تیر 1392 توسط م. سلمان
تمامی حقوق مطالب برای امام خامنه ای ( مد ظله العالی ) محفوظ می باشد